özgürlük yolu
19 Kas 2010 Yorum yapın
in zırva
birkaç klişeden beslenen birkaç cümle.
christopher mccandless’ın [bkz: into the wild (2007)] hayatının nasıl bittiğini sorsam -ki sormam- çok farklı yanıtlar alırdım eminim. ben bu soruyu ona sormayı çok isterdim. kitaba yazdığı “mutluluk sadece paylaşıldığında gerçektir” cümlesinin arkasında ne olduğunu öğrenmeyi dilerdim. çünkü içine girdiği kaçınılmaz bir döngü var. mutluluğunu paylaşamayıp çıktığı yolda, mutluluğun paylaşılması gerektiğinin farkına varması, aslında ölümün böyle -kendimi de ona benzeteceğim, ne derseniz deyin- bir insan için yakınlaştıkça güzelleşen bir şey olduğunu gösterir. yani cidden, tüm o romanlardan, şiirlerden, filmlerden çıkarılan bütün anlamların veya benzerlerinin gerçek hayatta bir karşılığı yoksa, anlamlı yaşamanın peşinde koşan biri için, yaşamın da bir anlamı olmuyor. ama benim ona sormak isteyeceğim asıl soru, değdi mi? sorusu olurdu. tamam senin sebeplerin vardı tüm bunlar için ama, cidden bir hastalık anında mutluluk hakkında yazdığın bir satırdan başka ne anladın.
soru işareti.
